W.BRONIEWSKI
PERUN
BURZE CHRYPIĄ A TRĄBIĄ
W ROGI KRĘCONE CHMUR.
WIEJE CHOJARÓW CHORĄGWIĄ
ZŁY ROSOCHATY BÓR...
NIEBO W ŚWIETLISTEJ ŁUNIE,
TĘTENT JAKOWYŚ W GÓRZE.
TO TY JEDZIESZ, PERUNIE?
TY TO ŚMIGASZ NA CHMURZE?
BŁYSKI POCISKASZ PRZODEM,
DROGI NA PRZEŁAJ WIADOME,
CZTERY WIATRY, CZTERY ŹREBCE MŁODE,
SMAGASZ CZERWONYM GROMEM.
A POPĘDZAJ! A GOŃ! A DOGOŃ!
KOGO W CHMURACH DESZCZAMI GNASZ!...
Z GARŚCI WYDRĘ CI WŁÓCZNIĘ-OGIEŃ.
NOC CI Z KARKU ZEDRĘ – TWÓJ PŁASZCZ!
W.BRONIEWSKI
MARZANNA
SKOWRONKOWIE, PTACY PORANNI,
KTOŻE WAS W GNIEŹDZIECH PRZELĄKŁ?
CZYLI BIAŁE LICA MARZANNY
NAD WIŚLANĄ BIELĄ-TOPIELĄ?
O ŚWITANIU, ZA SIWĄ WODĄ,
ŚWIST A POŚWIST W CHMURZE HULA.
DWAJ WICHROWIE MARZANNĘ WIODĄ,
MGLI SIĘ BIELĄ ŚMIERTELNA KOSZULA.
DOKĄDŻE JĄ, DOKĄD WIEDZIECIE?
PRZECZ JEJ WŁOSY MGŁAWE, ROZWIANE?
EJ, WICHROWIE, NIECHAJ, WICHR TRZECI,
WIODĘ Z WAMI BIAŁĄ MARZANNNĘ!
ZAŚPIEWAJCIE, PTACY NIEBIESCY,
DZIŚ OSTATNICH ŚPIEWAŃ MI POTRZA.
O, WICHROWIE, WEŹCIE MNIE, WEŹCIE!
BIELI. ŚMIERCI. MARZANNO – NAJSŁODSZA.
W.BRONIEWSKI
CZARY
PRZECIERAŁO SIĘ NIEBO MGŁAWE,
KOŁYSAŁY SIĘ GIBKIE TRZCINY,
MIESIĄC Z BORU WYPŁYNĄŁ I STANĄŁ NAD STAWEM -
W STAWIE KĄPIĄ SIĘ NOCĄ DZIEWCZYNY.
BIAŁE LILIE ZRYWAJĄ Z ŁODYG
I WPLATAJĄ MIĘKKO WE WŁOSY,
MIŁO POD CHŁODNYM OKIEM MIESIĘCZNEJ POGODY
STRĄCAĆ Z PIERSI KROPELKI ROSY,
MIŁO PIERSI MŁODE ODSŁANIAĆ
I ZIELONYM ŚWIATŁEM OBLEWAĆ,
MIŁO W NOC NADSŁUCHIWAĆ LEŚNEGO WOŁANIA:
W CIEMNYM LESIE ZWOŁUJĄ SIĘ DRZEWA.
A NOC PŁYNIE PACHNĄCA, BIAŁA,
ZMĄCA WODĘ POWIEWEM LEKKIM.
W TĘ NOC, JAK LILIE BIAŁE, ROZKWITAJĄ CIAŁA,
PIERSI KRWIĄ DOJRZEWAJĄ I MLEKIEM.
WTEDY STRACH, WTEDY WSTYD DZIEWCZYNOM,
NAGICH PIERSI, STRWOŻONE, DOTKNĄ,
MIESIĄC W NOCNEJ KĄPIELI OBLEPIŁ JE ŚLINĄ,
SREBRNYM STRACHEM, TĘSKNOTĄ WILGOTNĄ.
NIERUCHOME, WZNIOSĄ RAMIONA,
ZAKOŁYSZĄ SIĘ, MDŁE, NIEZRĘCZNE,
A JUŻ WODA U KOLAN MIESIĄCEM SREBRZONA,
W BIAŁYCH OCZACH JUŻ ŚWIATŁO MIESIĘCZNE.
BĘDĄ Z KRZYKIEM BIEC PO MURAWIE,
ODURZONE, JAK W ŚNIE ZAWIŁYM -
MIESIĄC CIAŁA IM BICZEM SREBRNYM OKRWAWI:
BĘDĄ WE KRWI PO ZIEMI SIĘ WIŁY.
W.BRONIEWSKI
MAZOWSZE
(...)
X.
PIĘKNA JESTEŚ, RZEKO WISŁO,
WIDZĘ TWE DNO,
SPRZYJAJĄCA MOIM POMYSŁOM,
MOIM SNOM.
PIĘKNE JESTEŚ, MAZOWSZE,
SKĄD WZIĄŁEM SKRZYDŁA DO LOTU.
OTO SŁÓW MOICH OSTRZE:
NIE JESTEM „Z KRAJU SMUTNEGO HELOTÓW”.
JESTEM KSIĘGA
OTWARTA W PRZYSZŁOŚĆ.
TWEGO TO NURTU POTĘGA,
WISŁO.
KIEDY UMRĘ,
UTOPCIE MNIE W WIŚLE ,
JAK ŚWIATOWIDA,
ZAPOMNIJCIE O MNIE,
JAK O ŚWIATOWIDZIE.
J.M.RYMKIEWICZ
KRÓLOWIE LITWY
KRÓLOWIE LITWY POD DĘBAMI LEŻĄ
ROBAK W ICH CZASZKACH MECH ICH ODZIEŻĄ
KRÓLOWIE LITWY MENDOG LUB MINDOWE
WYGNANI Z DZIEJÓW JAK ZWIERZĘTA PŁOWE
CZARNE ICH KOŚCI CZARNE MAJĄ TWARZE
ERDWIŁ CZY WITOŁD NOCNI GOSPODARZE
CZARNY ICH ZAMEK NA BOBRÓW JEZIORZE
I W ŁÓDCE Z KORY PODRÓŻ AŻ ZA MORZE
KRÓLOWIE LITWY POTOMSTWO MONTWIŁA
DYNASTIA KTÓRA W PUSZCZY SIĘ UKRYŁA
POTĘŻNI WŁADCY NOCNEJ OKOLICY
KRÓLOWIE ŻUKÓW MRÓWEK I BRUSZNICY
MOCNI KSIĄŻĘTA W KAŻDEJ MALINIE
O ŚWICIE PAMIĘĆ O ICH DZIEJACH GINIE
MRÓWCZE ICH MIASTA KRECIE ICH KOMNATY
W KAŻDYM ŻOŁĘDZIU MROCZNE KAZAMATY
BORSUK OGLĄDA ŚWIĘTE ICH OBLICZA
JAK JA CIĘ KOCHAM LITWO TAJEMNICZA
I ŚWIECIE PRÓCHNO NOCNA ICH STOLICA
JAK KIEDYŚ W WILNIE NIE ZGASZONA ŚWIECA
I ŚWIECI PRÓCHNO W CZARNYCH OCZODOŁACH
POSŁUCHAJ W LESIE MOŻE ON CIĘ WOŁA
ERDWIŁ CZY MENDOG CZY WITOŁD MŁODY
MOŻE CIĘ PROSI NA STULETNIE GODY
CHODŹMY Z NIMI WIJMY WIEŃCE Z LIŚCI
NIECH SIĘ NAM LITWA JAKA BYŁA ZIŚCI
CHODŹMY GDZIE PAPROĆ W MIEDZYBORZU ŚWIECI
I STUKA DZIĘCIOŁ TEN SAM OD STULECI
CHODŹMY Z NIMI DOKĄD NAS POWIODĄ
NIECH NAM POKAŻĄ LITWĘ WIECZNIE MŁODĄ
J.M.RYMKIEWICZ
WIERSZ DLA PLEMIENIA
JADŹWINGÓW NAPISANY NAD ICH JEZIOREM
O JAĆWIESCY KSIĄŻĘTA CO PO WAS ZOSTAŁO
TE DWIE ZAPINKI Z BRĄZU TO JEST BARDZO MAŁO
A TEN ROZBITY GARNEK TO JEST ŚWIADEK LICHY
I CÓŻ PO WASZYM MĘSTWIE I CO Z WASZEJ PYCHY
WASZ KRÓL W LASANKU ZGUBIŁ DREWNIANA KORONĘ
BERŁO Z GAŁĘZI DĘBU BYŁO WYRZEŹBIONE
WASZĄ KRÓLOWĄ UWIÓDŁ ŚWIĘTY WĄŻ Z ZATOKI
WCHODZĄC W WODĘ LICZYŁA ODBITE OBŁOKI
KRÓLEWSKI SYN NA BRZEGU ZAMYŚLONY SIEDZIAŁ
PORWALI GO LITWINI LUB SIOSTRY NIEDŹWIEDZIA
WASZE DZIEJE SPISANE NA BRZOZOWEJ KORZE
SĄ JAK DZIEJE TYCH MUSZEK KTÓRE ŚPIĄ W
JEZIORZE
ALBO JAK DZIEJE RAKÓW POD KORZENIEM W WODZIE
JAK ŁATWO JEST ZAPOMNIEĆ O CAŁYM NARODZIE
O JAĆWIESCY KSIĄŻĘTA CO TERAZ POCZNIECIE
PO POLSKU MÓWI NARÓD W SEJNEŃSKIM POWIECIE
A PO LITEWSKU MÓWI TAM GDZIE KALWARIJA
WARCZY TRAKTOR NA SZOSIE I KURHANY MIJA
JA JEDNAK MYŚLĘ O WAS WIĘC PEWNIE JESTEŚCIE
ALE GDZIE MAM WAS SZUKAĆ W JAKIM BOŻYM MIEŚCIE
MOŻE TU NAD JEZIOREM KIEDY ŚNIEG JUŻ PADA
NOCĄ STUKACIE W OKNO POLSKIEGO SĄSIADA
A MOŻE ZA ISLANDIĄ
GDZIEŚ NA OCEANIE
MACIE PODWODNE PORTY SEKRETNE PRZYSTANIE
JAKA WASZA HISTORIA JAKIE PRZEZNACZENIE
POD MCHEM W GŁĄB ZIEMI IDĄ SPLĄTANE KORZENIE
STOI MGŁA NA JEZIORZE NAD NIĄ KSIĘŻYC BIAŁY
USNĘLIŚMY W OLSZYNIE A DZIEJE MIJAŁY